'Ik wilde niet meer bang zijn'

'De burgeroorlog was al drie jaar aan de gang toen wij Afghanistan ontvluchtten. Kabul was een spookstad geworden. We waren er niet veilig.'

'Mijn vader had een klein winkeltje in het centrum van Kabul. Bijna dagelijks kwamen gewapende mujahedien-strijders langs, die spullen meenamen zonder te betalen. Toen mijn 16-jarige broer hen een keer om geld vroeg, sloegen ze hem in elkaar. Ze dreigden hem zelfs dood te schieten. Mijn vader zat huilend op zijn knieën en smeekte om het leven van zijn zoon. De strijders lieten mijn broer leven. Snel daarna verlieten wij Afghanistan. Ik was 12 jaar oud.

'Het is maar voor even'
Aan de ene kant was ik blij dat we weggingen, ik wilde niet meer bang zijn. Elke keer als mijn vader de deur uitging, vroeg ik me af of hij levend thuis zou komen. Aan de andere kant was er het besef dat we alles achter moesten laten. Al dachten we dat het maar voor even was. ‘Het komt goed’, hielden we onszelf voor. ‘We komen terug.’

Eenmaal in Nederland voelde ik vooral eenzaamheid. Ik sprak de taal niet en miste mijn familie. Mensen denken dat je het meteen goed hebt, maar ik was de eerste paar jaar doodongelukkig. Ik was veilig, maar had verder niets. Vanaf het begin konden we met vragen terecht bij vrijwilligers van VluchtelingenWerk. Zij hielpen ons ook met het vertalen van documenten. Zo leerden we langzaamaan de weg kennen in Nederland. 

Het blijft altijd pijn doen
Ik heb mijn ouders zien veranderen. Voor de oorlog waren we een heel normaal, gelukkig gezin. We deden spelletjes, of hielden poëzieavonden waarop iedereen een gedicht voordroeg. Dat veranderde toen de mujahedien aan de macht kwamen. Ik heb mijn ouders heel lang niet horen lachen. In Nederland vonden ze een beetje rust; ze hoefden zich geen zorgen meer te maken om onze veiligheid. Er viel een last van hun schouders. Maar er kwamen andere dingen voor terug. Mijn ouders werden afhankelijk van mijn broer, zussen en mij. Ze waren alles kwijt.

Mijn grote droom om journalist te worden, is inmiddels uitgekomen. Ik heb mijn leven hier opgebouwd. Maar wat gebeurd is, zal me altijd pijn blijven doen.'

Luister hier naar de radiospot: